Wie staat daar achter die boom? Deel 4

Piet Hoek

Silvia vroeg mij een stukje te schrijven over mijn meer dan 15 jaar ervaring in Bonsai en ik wil jullie hierbij graag het een en ander vertellen. In 1989 denk ik, ben ik samen met mijn zoon lid geworden van de Bonsaivereniging nadat ik al enkele jaren aan het oefenen was. In 1991 vroeg Dick Weerheim in Pijnacker mij om les te komen geven omdat zijn lerares uit Apeldoorn het te ver reizen vond. Tekst en foto’s: Piet Hoek

Ik moest dus les gaan geven en onder mijn leerlingen daar waren er heel wat die nu nog een prominente plaats innemen in onze vereniging zoals Alex Straver, Pieter Ruiten, Huib Baden en Dick Lankers. Ook bijvoorbeeld Marilene Limberti en Kirsten van Croonenborgh.

Het probleem was dat ze allemaal minstens zoveel van Bonsai wisten als ik, dus dat was soms wat lastig. Maar al doende leerden we allen.

De workshops die we organiseerden in Pijnacker en later bij EDO Bonsai met Marc Noelanders waren een groot succes. Hier leerden velen van onze vereniging echt Bonsai en ik wil een paar leden noemen die er geregeld waren, bijvoorbeeld Dick Lankers, Pieter Ruiten, Paul van Vuuren, Hans en Yvonne van Beek, Bob Huygen, Arie van Nieuwaal, Teunis Jan Klein en excuses aan wie ik vergeet. Alex was een geval apart; hij en ik assisteerden Marc, maar Alex vond dat hij veel hielp maar dat ik veel praatte. Financieel was het soms moeilijk omdat er een tekort was wanneer er één afzegde.

Op initiatief van Arie gingen we, ook Bert v.d. Berg was er bij, eerder al naar Marc in België om les te nemen. Ook hebben we lessen gevolgd bij Hotsumi en Gijs Meboer. Ik ging intussen artikelen schrijven, werd redacteur van het Bonsaiblad en ik kreeg artikelen geplaatst in veel Europese bladen.

Veel cursussen volgden in de loop van de tijd, bij Bonsaivereniging Rijnmond, bij Oriëntal Bonsai en bij Xotus in Delft. Heel vermoeiend, maar veel cursisten zijn vrienden geworden. De organisatie van de Landdag met de hele club bij Xotus in Delft in 2001 was een groot wapenfeit, nooit meer geëvenaard. Zal wel nooit meer gebeuren.

Soms kon ik mijn invloed aanwenden om iets te doen voor onze jongens, zoals demonstreren bij de Noelanders Trophy en Watergarden. De 6e Noelanders Trophy op 29 en 30 januari volgend jaar ziet er mooi uit met o.a. Salvatore Liporace waar ik enkele malen een bezoek mocht brengen. Ook Bart Verstappen, de winnaar in San Marino zal daar demonstreren. Ik zal jullie verder niet vermoeien met wat ik verder nog heb gedaan, met veel plezier was ik 3 jaar secretaris van Zuid-Holland, maar een club moet nu eenmaal verjongen.

In 1995 op de EBA in Monte Carlo - waar ook Teunis Jan in actie kwam - leerden we Marco Invernizzi kennen. Ook hij was deelnemer aan de Nieuw Talent contest. Hij ging later naar Kimura en die heeft later de poëzie geschreven: "Bonsai is mijn kunst" wat ook in dit blad is verschenen. Heel mooi, jullie moeten het maar een keer lezen.

Deze rubriek heet “Wie staat daar achter die boom”. Evengoed zouden we ons kunnen afvragen: “Wat staat er achter Bonsai”. De Japanner Murato gaf het volgende antwoord: “Een zorgvuldige keuze, kijken naar veel bonsai en die kiezen, waarvan de vorm goed is en waarvan we door de verschijning op de een of andere manier onder de indruk zijn gekomen”.

Tot slot een citaat van de in mei 2004 overleden John Naka: “Waarom ik van Bonsai houd, is omdat het een begin heeft maar geen eind. Een knop vandaag wordt morgen een tak. Het is als zoeken naar het einde van de regenboog, Hoe dichter je er naar toe loopt, hoe verder hij weg is. Er zijn geen grenzen aan Bonsai. De vredesduif vliegt naar paleis en hutje, naar jong en oud, naar rijk en arm: Dat doet de geest van Bonsai......” Winnende Juniperus van Piet Hoek op de interne tentoonstelling in juni 2004